Column: "Sloganland"

Op radioaalsmeer.nl verschijnt iedere zondag een nieuwe column geschreven door en voor een Aalsmeerder of Kudelstaarter. Deze week de columnist E.H. van der Plas met zijn zesde column getiteld: ‘Sloganland’.

Het is weer verkiezingstijd. De periode waarin politici ineens overal opduiken, handen schudden bij de supermarkt, optreden in radio- en tv-programma’s, podcasts en vooral: slogans produceren. Want zonder slogan geen campagne. Het liefst een zin van maximaal vijf woorden, waarin tegelijk visie, daadkracht, warmte en bestuurlijke ervaring zitten. En als het kan ook nog rijmen.

Neem Absoluut Aalsmeer met de slogans: Stem lokaal en Lokaal en ervaren. Dat is prettig duidelijk. Twee korte zinnen die precies vertellen wat de bedoeling is. Je zou bijna denken dat er ook partijen bestaan met slogans als: Stem niet lokaal of Onervaren en van ver weg. Maar helder is het wel. Twee keer lokaal, voor de zekerheid.

Bij de VVD viel vooral één woord op: groos. Trots op Aalsmeer, groos op Kudelstaart! Dat leest toch even anders. Het mooie van het woord groos is dat je het eerst automatisch corrigeert in je hoofd. “Groots?” denk je. Of misschien toch gewoon “trots”? Maar nee: er staat echt groos. En het bestaat nog ook. In oudere volkstaal betekent het inderdaad gewoon: trots. Taalkundig mag het dus. Al kom je het buiten de  verkiezingsposters niet heel vaak tegen. Maar misschien is dat juist de bedoeling. Want een goede slogan moet opvallen. En dat lukt. De VVD staat gewoon twee keer trots te zijn. Eén keer modern, één keer historisch verantwoord.

D66 houdt het filosofisch: Het kán wel. De slogan heeft landelijk succes gebracht en het klinkt optimistisch. Maar het roept ook vragen op. Wat kan wel? Alles? Iets? Of vooral dingen die eerder volgens andere partijen absoluut niet konden?

Het CDA kiest voor de warme huiskamersfeer met Vertrouwd dichtbij. Dat klinkt een beetje als een slogan van een bank, een huisarts of een broodrooster dat al twintig jaar meegaat. Je weet niet precies wat het betekent, maar het voelt degelijk.

FlorAalsmeer gaat voor een klassieker: Zeggen wat je doet en doen wat je zegt. Dat is een prachtige ambitie. In de politiek is dat ongeveer hetzelfde als zeggen dat je van plan bent om altijd gelijk te hebben én altijd gelijk te krijgen.

En dan GroenLinks/PvdA: Voor een groen en sociaal Aalsmeer. Dat klinkt sympathiek, al blijft de vraag hoeveel groener en socialer precies. Politieke slogans hebben namelijk een bijzondere eigenschap: iedereen kan er iets anders in lezen, en toch voelt iedereen zich aangesproken.

Dat is ook de kunst van de slogan. Zoveel mogelijk zeggen met zo weinig mogelijk woorden — en vooral zonder iets te concreets te beloven. Want zodra het concreet wordt, moet je het misschien ook echt gaan doen.

Maar goed, daar hebben we na 18 maart weer alle tijd voor. En in de tussentijd gaan we allemaal stemmen, ja toch!?

E.H. van de Plas

Onder het pseudoniem E.H. van de Plas observeert een geboren en getogen streekbewoner het dorpsleven met milde verbazing, warme spot en een vleugje nostalgie. Hij schrijft met lichte ironie over het leven in en rond Aalsmeer en Kudelstaart. Zijn blik is nuchter, zijn pen scherp, zijn hart plaatselijk. Columns vol scherpe oogjes en zachte tikjes op de vingers opgeschreven vanaf een denkbeeldig bankje aan de Westeinderplassen.

Foto: E. Huijts | Radio Aalsmeer

Gepubliceerd: 15 maart 2026 om 9:00 uur, geschreven door Elbert Huijts