Column: 'Nutriscore H, niet perfect, wel heerlijk'

Op radioaalsmeer.nl verschijnt iedere zondag een nieuwe column geschreven door en voor een Aalsmeerder of Kudelstaarter. Deze week Mandy van der Zwaard. Haar tiende column is getiteld: “Nutriscore H, niet perfect, wel heerlijk“.

Het voordeel van wat meer belegen zijn, is dat je zelfkennis evenredig groeit met je leeftijd. Althans, ik ga ervan uit dat dit voor de meeste mensen geldt.

Afgelopen zomer werd ik 56 jaar en iemand vroeg me: ‘Zou je weer jong willen zijn?’
Ik riep direct vol overtuiging: ‘Nee, zeker niet!’ Waarop de vrager heel verbaasd keek, want – zo vertelde hij later – hij was gewend aan een doorsnee antwoord als: ‘Ja, want toen was ik nog jong en slank’ of ‘Ja, want toen was ik nog goed van lijf en leden.’ Vaak komt het gesprek dan ook op ‘vroeger was het beter’.  En wat het ‘het’ dan was, verschilde van de Belastingdienst tot de kruidnoten in de supermarkt.

Nou, ik vind daar wat van, van die kruidnoten in de winkel. Mijn kinderen zijn in augustus jarig, dan is het zomer. Dan horen er nog geen kruidnoten in de winkel te liggen. Punt. Daarin ben ik behoorlijk conservatief. Ziedaar het voordeel van jezelf kennen op latere leeftijd!

Een ander voordeel van mijn leeftijd is het oma-zijn. Wat een superleuke tijd is dit. De grote kleine man is inmiddels twee en ondanks zijn gehoorproblematiek en taalachterstand is hij ontzettend bijdehand. Zijn ouders voeden hem zo gezond mogelijk op: weinig snoep en weinig kant-en-klare meuk, zoals wij dat noemen. Staat oma helemaal achter. Maar wel met hier en daar een kleine uitzondering! Kruidnoten.

Je kunt nog zo conservatief of vastbesloten zijn, maar als de kruimel je lief aankijkt, naar de kruidnoten wijst en met gebarentaal aangeeft dat ze wel heel erg lekker zijn… Dan smelt je gewoon. En ach, soms mag je best genieten van wat lekkers. Het hoeft toch niet iedere dag? Zelfs niet iedere week.

Vroeger maakte ik ze vaak zelf met de kinderen. Dat hoorde bij de sinterklaastijd, maar deze onverwachtse keer koop ik ze bij de supermarkt. Op de zak van de biologische variant – dat dan weer wel – staat braaf het verplichte kleurenstrookje: nutriscore E. En ook al vind ik oktober geen maand voor dit soort lekkernijen, als je het dan toch eet, geniet er dan met volle teugen van. Ik noem dat nutriscore H. Niet perfect, wel heerlijk.

Nee, ik zou niet meer jong willen zijn. De onzekerheid over jezelf, maar ook over de toekomst. Gaat die bom vallen? Valt Rusland aan? Ook in de jaren tachtig was dit al aan de orde. Het gevoel van opluchting toen Gorbatsjov aan de macht kwam, kan ik nog zo bovenhalen. Eindelijk rust.

Voor mij sowieso, want toen ik in 1985, op mijn vijftiende, ontsnapte aan de gewelddadige situatie thuis, brak er een periode van vrijheid en helen aan. Die overigens ook niet zonder slag of stoot ging. Maar ik bepaalde nu in ieder geval zelf de richting.

Nee, jong zou ik niet meer willen zijn. Toch kan ik niet ontkennen dat ik bepaalde dingen terug zou willen zien. Een overheid die we meer konden vertrouwen, veiligheid op straat en vier seizoenen. Ik bedoel… Het is toch van de zotte dat je half oktober nog in je korte broek naar buiten kunt?

Wie de klimaatverandering ontkent, is een megakapitalist en nog oerstom op de koop toe. Al in de jaren zeventig werd ervoor gewaarschuwd en in slechts vijftig jaar helpen we de wereld met zijn allen naar zijn mallemoer. En ja, daar zijn kruidnoten in augustus een onderdeel van. Overproductie, voedselverspilling, noem maar op.

Zelfs de bomen hebben twee kampen. De ene helft gaat met zijn tijd mee, is zelfs nu in oktober nog groen en vol in het blad. De andere helft is conservatiever, zou je kunnen zeggen. Die worden gewoon geel, rood en oranje en laten hun bladeren vallen. Het is nou eenmaal september geweest en dan hoort het herfst te zijn.

Laten we eerlijk zijn… Hoe lekker het ook is dat je in oktober kruidnoten kunt eten én nog heerlijk kunt varen in het zonnetje op de Poel, het klopt niet. Punt. Daarin zal de mensheid, zo oud als die is, meer zelfkennis mogen hebben.

Dus ja, van mij mag het allemaal een beetje meer als vroeger zijn. Kruidnoten in november, ná de aankomst van de Goedheiligman, herfst in oktober en ijskappen vol gletsjers om ons te dienen.

Dan ben ik maar conservatief. Sommige dingen waren vroeger meer: nutriscore H. Niet perfect, wel heerlijk.

Mandy van der Zwaard

Mandy van der Zwaard (1970) is niet alleen vrouw van Jos, maar ook moeder van drie, schoonmoeder en oma van een. Ze is Doopsgezind van aard, organiseert regelmatig evenementen en heeft een eigen bedrijf als uitgeefster en grafisch vormgever. Zo is bijvoorbeeld ‘ InKudelstaart ‘, het huis-aan-huisglossy van Kudelstaart uit haar koker. Maar haar grootste liefde is schrijven. “Schrijven is voor mij overleven. En al is mijn pen soms scherp, het is nooit gemeen bedoelt en ik denk dat de wereld dat goed kan gebruiken. Ik ben voor menselijkheid, vraag me altijd af ‘waarom?’ en overgooi dat met een vleugje gekscherendheid.”

Foto: aangeleverd

Gepubliceerd: 25 oktober 2026 om 9:00 uur, geschreven door de redactie